Αποζημιώσεις Τροχαίων Ατυχημάτων: Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου «ανάβει» φωτιές !

Παραθέτουμε ένα πολύ ενδιαφέρον νομικό αλλά και «πρακτικό» θέμα ως προς τις αποζημιώσεις από τα τροχαία ατυχήματα, που αφορά όλους.
Όπως, ασφαλιστικές εταιρίες , επικουρικό κεφάλαιο ασφάλισης αυτοκινήτου , ασφαλισμένους ή ανασφάλιστους οδηγούς , ακόμα και τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης.

75336221Το θέμα που ακολουθεί είναι από ανακοίνωση της «Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος» που υπογράφει και αναλύει ο Μελάς ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ.
Το πλήρες θέμα της ανακοίνωσης έχει ως εξής:
Πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, στην ευρεία σύνθεση του οποίου προήδρευσε ο Έλληνας διακεκριμένος Δικαστής κ. Β. Σκουρής, άναψε φωτιές και προβληματίζει σοβαρά Ασφαλιστές και Ασφαλιζομένους, εξειδικευμένους σε τροχαία ατυχήματα Δικηγόρους και κάθε προνοητικό πολίτη.
Το σοβαρό αυτό θέμα απασχολεί την Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος συνεχώς και μετά από ευρύτατες συζητήσεις έμπειρων Στελεχών της ασφαλιστικής αγοράς και νομικών, κρίθηκε αναγκαία η ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου, εξαιτίας του ιδιαίτερα κοινωνικού, οικονομικού και μέχρι εθνικού ευαίσθητου χαρακτήρα, που προκαλεί νομολογιακά η απόφαση αυτή.
Τα ουσιώδη της απόφασης αυτής θα μπορούσαν να συνοψισθούν ως εξής: «Πορτογάλος επιβάτης ιδιωτικής χρήσης και ασφαλισμένου αυτοκινήτου, που δεν φορούσε όμως ζώνη ασφαλείας, τραυματίσθηκε σοβαρά από σύγκρουση με άλλο αυτοκίνητο, που δεν ήταν ασφαλισμένο.
Ο παθών κατέθεσε αγωγή αποζημίωσής του, η οποία απορρίφθηκε πρωτόδικα, επειδή κρίθηκε ότι υπαίτιος του τραυματισμού του ήταν ο ίδιος, αφού δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας για να προστατεύσει τον εαυτό του.»
Στην Ελλάδα και από τα ισχύοντα νομοθετικά και νομολογιακά δεδομένα θα πλήρωνε η ασφαλιστική εταιρία που ασφαλίζει το όχημα του τραυματισθέντα επιβάτη υποχρεωτικά, με πιθανή αγωγή της, πρώτα κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου (εύκολη «λεία» από την ελληνική νομοθεσία), που έχει υποχρέωση πληρωμής αποζημιώσεων από ανασφάλιστα οχήματα, αν βέβαια το ανασφάλιστο ήταν υπαίτιο της σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Συνήθως «είναι» όπως ακριβώς «είναι» ο κάθε Έλληνας υπαίτιος στο εξωτερικό.
Και βέβαια δεν θα έληγε εκεί το θέμα, διότι ο ανασφάλιστος θα έπρεπε να πληρώσει ο ίδιος στο «Επικουρικό Κεφάλαιο» όσα αυτό πλήρωσε, πλέον εξόδων του και αν δεν είχε να πληρώσει, θα έπρεπε να μπει στην φυλακή, υπό δημόσια όμως κατακραυγή των «ανάλγητων κοινωνικά» Ασφαλιστικών Εταιριών και του «Επικουρικού τους Κεφαλαίου», που δεν διστάζουν να «βάζουν στην φυλακή» τους «πάντα αθώους» πολίτες!
Αν τώρα είναι δύο εκατομμύρια οι Έλληνες «αθώοι» ανασφάλιστοι και κάνουν όλοι ή ένα μέρος αυτών ζημίες σε τρίτους, είναι φυσικό και επόμενο να μην μπορεί να αποζημιώσει κανέναν το δύστυχο και μόνιμα πτωχευμένο και από τον λόγο αυτό «Επικουρικό Κεφάλαιο», οπότε θα έπρεπε να «πάει φυλακή» και το ίδιο και οι Ασφαλιστικές Εταιρίες που είναι μέλη του, αλλά και όλοι οι «αθώοι» ανασφάλιστοι, ίσως και οι μη «αθώοι»… ασφαλισμένοι!!
Έτσι και με παρόμοιες λογικές δεν αποκλείεται να γεμίσει η Ελλάδα από… φυλακές!!
Δείτε και τις πιθανότητες αυτές στην Ελλάδα για να τις συγκρίνουμε μετά με την Πορτογαλία, κοινού «παρονομαστή» οικονομικώς και της αυτής «Τρόϊκας» αμφότερες.
Αν στο προηγούμενο παράδειγμα δεν είναι υπαίτιο της σύγκρουσης το ανασφάλιστο όχημα, τότε «γλιτώνει» το «Επικουρικό Κεφάλαιο», όχι όμως και η ασφαλιστική εταιρία που είναι υποχρεωτικά μέλος του και η οποία, κατά την ελληνική ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο των ιδίων Κοινοτικών Οδηγιών, δεν έχει δικαίωμα να αντιτάξει «ευθύνη του επιβαίνοντα» και να μην τον αποζημιώσει, όπως αποκαλύπτεται τώρα ότι συμβαίνει στην Πορτογαλία, μέλος της Ε.Ε.
Πρώτο συμπέρασμα-διαπίστωση, λοιπόν, είναι, ότι σε άλλες χώρες οι πολίτες τίθενται, με νόμο, ενώπιων των ευθυνών των και στην Ελλάδα ο πολίτης διευκολύνεται ή αφήνεται να βλάπτει τον εαυτό του και τους άλλους με… νόμο!!
Λόγοι εύκολης ροής του κοινού χρήματος τα επέβαλαν όλα αυτά, πίσω από την αμαρτωλή επίφαση των «κοινωνικών λόγων» και πρώτοι ευθύνονται εκείνοι οι δοτοί και γυρολόγοι των εύκολης λείας στην Ελλάδα Ασφαλιστικών Εταιριών και ακόμη δυστυχέστερου «Επικουρικού Κεφαλαίου», που επί σειρά μαύρων δεκαετιών υποδύονταν τους «νομοθέτες» και ρύθμιζαν όπως ήθελαν τους Πολιτικούς και Υπηρεσιακούς παράγοντες επί όλως εξειδικευμένων και ευαίσθητων, οικονομικοκοινωνικά και εθνικά, θεμάτων.
Το εξοργιστικό και δολιότατο με το «ελληνικό δαιμόνιο» εδώ, είναι το γεγονός ότι, πέραν της υποχρεώσεως της ασφαλιστικής εταιρίας να αποζημιώσει άμεσα και με απειλή αφαίρεσης της άδειας λειτουργίας της τον επιβαίνοντα παθόντα, δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να στραφεί δικαστικά εναντίον του για την απόδειξη της όποιας τυχόν υπαιτιότητάς του.
Άρα «αθώος» και με νόμο ο υπαίτιος. Γιατί να προστατευθεί, φορώντας π.χ. την ζώνη, που είναι υποχρεωτική από τον νόμο, αφού άλλος θα τον αποζημιώσει; Μπορεί, όμως, να στραφεί η ασφαλιστική εταιρία κατά του ασφαλισμένου της, κατόχου και οδηγού, για να ζητήσει την επιστροφή όσων πλήρωσε στον συνεπιβαίνοντα παθόντα από υπαιτιότητά του, πλέον εξόδων, αλλά παρόμοια ενέργειά της, πέραν της αμφίβολης δικαστικής έκβασης, επιφέρει σίγουρα κοινωνική κατακραυγή και δυσφήμισή της, που θυμίζουν περιπτώσεις σιωπής βιαζομένων.
Αν τώρα ο παθών είναι ασφαλισμένος σε Κοινωνικό Ίδρυμα, τότε όχι μόνον δεν θα αποζημιωθεί άμεσα από την ασφαλιστική εταιρία, αλλά με δημόσιο έγγραφο, ειδικά του ΙΚΑ, προς την ασφαλιστική εταιρία, θα υποχρεωθεί αυτή να πληρώσει απευθείας στο ίδιο, όσα θα πληρώσει αυτό για τον ασφαλισμένο του, επικαλούμενο σειρά πολυετών εθνικών νόμων, αντίθετων στις Κοινοτικές Οδηγίες, περί αποζημιώσεως θυμάτων από τροχαία ατυχήματα.
Ήρθε τώρα, όμως, η καταλυτική απόφαση, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που ορίζει ότι: «τακράτη μέλη έχουν την ευχέρεια -όσον αφορά τα ατυχήματα που συμβαίνουν στο έδαφός τους- να μην εφαρμόζουν την διάταξη του πρώτου εδαφίου (αποζημίωση από ασφάλιση οχήματος) αν και εφόσον το θύμα μπορεί να αποζημιωθεί για την ζημία από Οργανισμό Κοινωνικής Ασφάλισης»!!
Δεν θα ρίξουμε λάδι στην φωτιά με δικές μας κρίσεις και συμπεράσματα και ούτε θα ενοχλήσουμε τις νομοθετημένες «ροές» στην υπερδανεισμένη και υποταγμένη χώρα μας. Θα τονίσουμε μόνον ότι η Ισπανία και η Πορτογαλία μπήκαν πολύ αργότερα από την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μας ξεπέρασαν πολύ γρήγορα στην προσαρμογή τους με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Να βεβαιωθούμε και περί αυτών επανερχόμενοι στον Πορτογάλο που έχασε την πρώτη δίκη για αποζημίωσή του από ασφαλιστική εταιρία της Πορτογαλίας, επειδή δεν φορούσε ζώνη και έφταιξε ο ίδιος για το σοβαρό τραυματισμό του.
Υποβάλλεται, λοιπόν, σε νέα έξοδα και τρεξίματα με έφεσή του κατά της Πρωτόδικης Απόφασης, όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα και όπου όλοι είμαστε «ειδικοί», αλλά: Το αντίστοιχο Πορτογαλικό Εφετείο επιφυλάχθηκε και έθεσε προδικαστικό ερώτημα στοΕυρωπαϊκό Δικαστήριο, η απόφαση του οποίου άναψε φωτιές σε μας στην Ελλάδα, αδιαφόρως πλέον
με τις εξελίξεις στην Πορτογαλία, που και αυτές είναι προδιαγεγραμμένες, αφού κρίθηκε ότι οι εθνικές πορτογαλικές διατάξεις περί εξαίρεσης ασφαλιστικής αποζημίωσης από ασφαλιστική εταιρία όταν το θύμα ευθύνεται για την ζημία του δεν προσκρούουν στο Κοινοτικό Δίκαιο!
Αυτές οι «φωτιές», από την παραπάνω απόφαση, πρέπει να «καίγουν» ήδη πρώτα τον Έλληνα Νομοθέτη και να τον προβληματίζουν σοβαρά, αν θα πρέπει να υποχρεωθεί και ο Έλληνας πολίτης να προστατεύει τον εαυτό του και τους άλλους, δηλαδή και πρακτικά, να είναι υπεύθυνος ο ίδιος για κάθε παράλειψη και παράβασή του, χωρίς να τα φορτώνει όλα και πάντα σε «άλλους» και χωρίς να απαλλάσσεται δια ελληνικού… νόμου!!
Ήρθε πλέον η ώρα, ώστε το «μάρμαρο» που σπάζει ο καθένας να τον πονάει -και πολύ μάλιστα- επειδή και δια νόμου θα αναγκάζεται να το πληρώνει ο ίδιος και όχι άλλοι! Αυτό είναι και το γενεσιουργό αίτιο όλων των δεινών στην χώρα μας, όπου οι «παιδαγωγοί» αντί διδαχής και επιβολήςυπευθυνότητας, διδάσκουν και επιβάλλουν την ανευθυνότητα, παλαιάς εποχής Ανατολίτη.
Τέλος και το όλο «κερασάκι στην τούρτα» της παραπάνω απόφασης είναι το εξαγόμενο «μήνυμα», για αρμόδιους αποδέκτες περί αποζημιώσεως θύματος τροχαίου ατυχήματος από την Κοινωνική και όχι την Ιδιωτική Ασφάλιση, όταν «συμπίπτουν»! Εδώ χωρεί, «ευρεία και βαθεία», συζήτηση θέσεων και απόψεων, αλλά πολλά συμφέροντα την αποτρέπουν.
Ενοχλείται, βέβαια, η εύκολη «ροή» και «αμοιβή» από αυτά. Ως πότε όμως θα σιωπούν ένοχα οι σε όλα τα άλλα λαλίστατοι; Εδώ και οι Πορτογάλοι μας φόρεσαν «γυαλιά», αλλά εμείς αναζητούμε δάνεια και επιδόματα ως… «τυφλοί».
Μελάς ΓΙΑΝΝΙΩΤΗΣ
«Ένωση Ασφαλιστών Βορείου Ελλάδος»

Μοιραστείτε το !


- Γράψε ένα σχόλιο

  1. Αλλο που δεν θελατε κυριε Γιαννιωτη. Ειναι γνωστη η ιδιοτητα σας ως προεδρος της <>Ενωσης Ασφαλιστων Βορειου Ελλαδας, αλλα και ως ιδιοκτητης της επισης γνωστης για τις τακτικες αποζημιωσεων που ακολουθει Intersalonika.
    Αν θελετε ειμαι σε θεση να σας αναφερω τα αυτονοητα.
    1) Αν ο συνεπιβατης ενος οχηματος δεν φορουσε ζωνη ασφαλειας κατα τον τραυματισμο του, αυτο δεν σημαινει πως ειναι και υπευθυνος για το ατυχημα, αφου η ζωνη δεν ηταν αυτη που δημιουργησε το ατυχημα. Βεβαιως και ειναι παρανομη η μη χρηση ζωνης ομως δεν ειναι η γεννεσιουργος αιτια του ατυχηματος.Απλα σας διευκολυνει στο να αποφυγετε η μαλλον να γλιτωσετε την καταβολη αποζημιωσεων.
    Βεβαιως, αν ο συνεπιβατης δεν φορουσε ζωνη, εχει ευθυνη και ο ασφαλισμενος ιδιοκτητης η οδηγος του οχηματος καθως οφειλει να προειδοποιησει τον συνεπιβατη του για την χρηση της ζωνης, και αν αυτος δεν συμμορφωνεται να μην δεχτει να κινησει το οχημα μεχρι την συμμορφωση του. Αρα λοιπον , η μη χρηση ζωνης απο τον συνεπιβατη ,εμπιπτει στα πλαισια της αμελειας του οδηγου του οποιου η Αστικη ευθυνη ασφαλιζεται και καλυπτει και την αμελεια.
    2)Αυτο που θα ηταν δικαιο να αναφερθει ειναι κατι αλλο το οποιο αν το ειχατε αναφερει θα σας χειροκροτουσα. Αν ο συνεπιβατης που δεν φοραει ζωνη επροκειτο να λαβει ως αποζημιωση πχ 100.000 ευρω, να λαβει 60. 000 ευρω καθως ευλογα αποδεικνυεται οτι αν φορουσε την ζωνη θα ειχε μικροτερο τραυματισμο απο αυτον που δηλωσε.
    3)Επισης δεν θα αδικησει κανενας τον αστυνομικο που θα επιληφθει της υποθεσης, αν βεβαιωσει και την ποινη χρηματικου προστιμου για την εξακριβωμενη παραβαση στον παθοντα, ανεξαρτητα με την κατασταση του τραυματισμου του.
    Κανεις απο τους λογικα σκεπτομενους πολιτες και εμπλεκομενους στην ασφαλιστικη αγορα και αρα στις αποζημιωσεις τροχαιων, δεν επιθυμει την επιβραβευση των παρανομων συμπολιτων μας, ουτε την επιβραβευση της αμελειας.
    Ακομα ακομα οσοι εμπλεκομαστε στην Ασφαλιστικη Βιομηχανια δεν επιθυμουμε τις αδικες αποφασεις δικαστηριων για υπερογκες αποζημιωσεις στα θυματα τροχαιων που εχουν ηδη δοθει στο παρελθον και εχουμε συναντησει φαινομενα του τυπου ο παθων, να εισπρατει μια υπερογκη αποζημιωση την οποια χρησιμοποιει για να κτισει εξοχικο.
    Ομως αυτο δεν πρεπει να γινει ενα βελος στην φαρετρα σας προκειμενου να κερδισετε μερικα εκατομμυρια ευρω απο αποζημιωσεις και να καταδικασετε παιδια να μεγαλωσουν ορφανα και στερουμενα του δικαιωματος της μορφωσης, της αξιοπρεπειας, και πολλων ακομα.
    Οσον αφορα το σχολιο σας οπου αναφερετε χαρακτηριστικα <>, θεωρω πως αυτες οι λογικες , οι σκεψεις και οι εκφρασεις δεν ταιριαζουν σε ανθρωπους που αδιαμφισβητητα ειναι γνωστες της ασφαλιστικης νομοθεσιας. Κανεις και ποτε δεν αμφισβητησε την βαθεια σας γνωση γυρω απο τα θεματα της ασφαλιστικης αγορας, αντιθετως ολοι σας παραδεχομαστε. Ομως τετοιες δηλωσεις δυστυχως δεν σας τιμουν, καθως ειναι ατοπες και διχως αντικρυσμα μονο και μονο για να δημιουργησουν προπαγανδιστικες εντυπωσεις και για να δημιουργησουν αλλωθι στον τροπο που χειριζεστε τις αποζημιωσεις σας ως εταιρια.

    Reply

Post Comment