Σημαντική απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαιώνει χήρα ασφαλισμένου μετά από αναίρεση ασφαλιστικής εταιρίας που είχε το συμβόλαιο για ασφάλεια ζωής στην κάλυψη τραπεζικού δανείου επικαλούμενη ότι δεν είχε δηλωθεί πλήρες ιατρικό ιστορικό από ασφαλισμένο.
Συγκεκριμένα:
Το ιστορικό της υπόθεσης ξεκινά το 2014, όταν το ζεύγος των δανειοληπτών συνήψε στεγαστικό δάνειο ύψους 80.000 ευρώ. Παράλληλα, αιτήθηκαν την ένταξή τους σε ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο, το οποίο κάλυπτε τους κινδύνους απώλειας ζωής ή μόνιμης ολικής ανικανότητας, προκειμένου σε περίπτωση απρόοπτου συμβάντος να εξοφληθεί το εναπομείναν χρέος. Κατά τη διαδικασία, κλήθηκαν να συμπληρώσουν το σχετικό ερωτηματολόγιο υγείας εντός της τράπεζας.
Το 2018 ο σύζυγος πέθανε από καρκίνο του ήπατος. Όταν η σύζυγος και μοναδική πλέον οφειλέτιδα υπέβαλε αίτημα αποζημίωσης, η ασφαλιστική εταιρεία αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό, το οποίο ανερχόταν στο 50% του άληκτου κεφαλαίου, δηλαδή 27.447,99 ευρώ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο θανών είχε αποκρύψει δολίως από το ερωτηματολόγιο ότι έπασχε από χρόνια ελκώδη κολίτιδα από το 1998, μια πάθηση που -κατά τους ισχυρισμούς της- αν τη γνώριζε, δεν θα είχε αποδεχθεί την ασφάλιση.
Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, όμως, αποκάλυψε μια διαφορετική πραγματικότητα. Η συμπλήρωση της αίτησης έγινε «στον χώρο της δανείστριας τράπεζας, υπό τις οδηγίες και την επίβλεψη υπαλλήλου αυτής και όχι στα γραφεία της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας, υπό τις οδηγίες και τις διευκρινίσεις ειδικού ασφαλιστικού συμβούλου».
Ο δανειολήπτης είχε δηλώσει προφορικά στον τραπεζικό υπάλληλο την πάθησή του, πλην όμως εκείνος έκρινε ότι δεν χρειαζόταν να αναφερθεί, καθώς «δεν αξιολογήθηκε ως ουσιώδης για την εκτίμηση του ασφαλιστικού κινδύνου».
Τι έκρινε ο Άρειος Πάγος
Ο Άρειος Πάγος, αναλύοντας τις διατάξεις του νόμου 2496/1997 για την ασφαλιστική σύμβαση, υπογράμμισε ότι για να απαλλαγεί ο ασφαλιστής απαιτείται δόλια συμπεριφορά από τον λήπτη της ασφάλισης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδέχθηκε το δικαστήριο, ο ασφαλισμένος «ουδόλως δολίως απέκρυψε την πάθησή του αυτή», καθώς τη γνωστοποίησε στον εκπρόσωπο που συμπλήρωνε τη φόρμα, ο οποίος και δεν τη συμπεριέλαβε.
Παράλληλα, το δικαστήριο προσέγγισε το ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας, κρίνοντας ότι ο θάνατος προήλθε από μια εντελώς διαφορετική ασθένεια.
Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση, υποχρεώνοντας την ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει το ποσό των 27.447,99 ευρώ για την ελάφρυνση του δανείου της χήρας, ενώ παράλληλα την καταδίκασε στη δικαστική δαπάνη ύψους 2.700 ευρώ.
Με πληροφορίες από dikastiko.gr
