Άρθρο του Ιωάννη Παν. Βοτσαρίδη Προέδρου & Διευθύνοντος Συμβούλου INTERLIFE Α.Α.Ε.Γ.Α. στο INTERLIFE magazine, Ιούνιος 2025
Διαχρονικά οι Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις και το Εμπόριο ήταν η «ραχοκοκαλιά» της Ελληνικής Οικονομίας. Ο Έλληνας, από αρχαιοτάτων χρόνων είχε το δαιμόνιο του «συναλλάσεσθαι», το ταλέντο του διαπραγματευτή, το μεράκι του Εμπορίου στο DNA του. Ακόμη και στις σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας, στη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής, οι κορυφαίοι στο Εμπόριο με τη Δύση και την Ανατολή ήταν Έλληνες Επιχειρηματίες, πολύγλωσσοι, καλλιεργημένοι και Πολίτες του Κόσμου.
Σήμερα, το Εμπόριο παραμένει ο ισχυρότερος Κλάδος και ο μεγαλύτερος αιμοδότης της Οικονομίας μας, καλύπτοντας το 16,3% της Απασχόλησης, με τους περισσότερους Εργοδότες στη χώρα (26,5%). Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα διανύει, δημοσιονομικά τουλάχιστον, μια θετική περίοδο, μετά από σειρά διεθνών Κρίσεων (Μνημόνια, COVID-19, Ενεργειακό κ.ά.) και καταγράφει στη διετία τους υψηλότερους ετήσιους Ρυθμούς Ανάπτυξης στην Ευρώπη. Ιούνιος 2025
Ωστόσο, κατά την ίδια χρονική περίοδο, το εγχώριο Εμπόριο καταγράφει Στασιμότητα Τζίρου σχεδόν στις μισές Εμπορικές Επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα στις Μικρές και Πολύ Μικρές μονάδες. Πρόκειται για Επιχειρήσεις, συνήθως κάτω των 10 εργαζομένων, που δεν έχουν προχωρήσει ικανοποιητικά στον Ψηφιακό Μετασχηματισμό, δεδομένου ότι αντιμετωπίζουν πρωτίστως προβλήματα επιβίωσης.
Εδώ, να σημειώσουμε ότι η ονομαστική αύξηση της Κατανάλωσης που καταγράφεται το 2024 αφορά, κυρίως, Τρόφιμα και Φάρμακα και όχι το σύνολο του Κλάδου (25η Ετήσια Έκθεση Ελληνικού Εμπορίου 2024). Οι Αυτοαπασχολούμενοι στο Εμπόριο μειώθηκαν πέρυσι κατά 8,9%, υποδεικνύοντας ότι ο πυρήνας της Κρίσης αφορά μικρά εμπορικά καταστήματα, με απασχολούμενους τους ίδιους τους ιδιοκτήτες και τις οικογένειές τους.
Οι κύριοι λόγοι που οδηγούν τις επιχειρήσεις αυτές στο κλείσιμο είναι (εκτός του ανταγωνισμού από τους μεγάλους Ομίλους λιανικής) κυρίως φορολογικοί:
Η Τεκμαρτή Ετήσια Φορολόγηση σε συνδυασμό με τις αυξημένες Δαπάνες Ενέργειας στα μικρά παραδοσιακά καταστήματα της γειτονιάς (Αρτοποιεία, Κομμωτήρια, Ψιλικά κ.ά.) ήταν οι χαριστικές βολές σε έναν Κλάδο που, ούτως ή άλλως, εξαντλεί τις αντοχές του. Τα απόνερα αυτής της κατάστασης που γίνεται ιδιαιτέρως αισθητή τελευταία, με τα συνεχή λουκέτα, ήταν απώλειες πολλών Θέσεων Εργασίας και, βέβαια, ένα τσουνάμι Συνταξιοδοτήσεων -πολλές φορές πρόωρων- που δεν ωφελεί ιδιαίτερα τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Ίσως, όμως, να υπάρχει ακόμη καιρός για διορθωτικές παρεμβάσεις στα «σημεία».
Παρεμβάσεις φορολογικών ελαφρύνσεων, κινήτρων διατήρησης της Απασχόλησης, στοχευμένων Επιδοτήσεων στο χώρο του Μικρομεσαίου Εμπορίου. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, ότι η ελληνική Οικονομία διακρίνεται, παραδοσιακά, από υψηλό ποσοστό Ελευθέρων Επαγγελματιών σε σχέση με το Μέσο Όρο της Ε.Ε. Αυτό δεν είναι αναγκαστικά καλό ή κακό. Είναι ιδιώνυμο της φυλής, και, αντί να προσπαθούμε να το περιορίσουμε, ίσως θα έπρεπε να το αξιοποιήσουμε κατά το βέλτιστο τρόπο.
Η κατάσταση είναι ακόμη αναστρέψιμη
