Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 13 χρόνια από το μεγαλύτερο σοκ στην ελληνική ασφαλιστική αγορά, όταν ένας από τους τότε πολλά υποσχόμενους ασφαλιστικούς ομίλους, η Ασπίς Πρόνοια, κατέρρευσε αφήνοντας άναυδους εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους στους κλάδους ζωής και γενικών ασφαλίσεων.
Χρειάστηκε αυτό το σοκ για να αρχίσουν, μετά την κατάρρευση, να λαμβάνονται μετρά από την πολιτεία και από την αγορά ώστε να αλλάξει το πλαίσιο εποπτείας και σταδιακά ο τρόπος λειτουργίας σε ορισμένα ζητήματα των ασφαλιστικών εταιριών σε σχέση με την διανομή, την φερεγγυότητα κλπ
Άλλωστε στην πορεία δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς καθώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση με το Solvency ΙΙ παρενέβη και παρεμβαίνει θεσμικά, συνολικά, στην λειτουργία του κλάδου για την προστασία των καταναλωτών.
Βέβαια αυτή η κατάρρευση συνοδεύτηκε από την μετέπειτα οικονομική κρίση και τα μνημόνια στην χώρα, που στην κυριολεξία καθήλωσε τον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης σε μια δεκαετή στασιμότητα.
Σήμερα 13 χρόνια μετά η ασφαλιστική αγορά σίγουρα δεν είναι όπως πριν και εν μέρει έχει αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών, παρ ότι τα θύματα εκείνης της χρεοκοπίας ακόμα παλεύουν να ανακτήσουν κάποια από τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που είχαν τοποθετήσει ή επενδύσει εμπιστευόμενα την ιδιωτική ασφάλιση.
Και όπως συνήθως συμβαίνει στην Ελλάδα γιαυτό το σκάνδαλο μόνο ένας πλήρωσε. Ο Παύλος Ψωμιάδης, που είχε και την ατυχία να πεθάνει μέσα στην φυλακή, ιθύνων νους της δημιουργίας του ομίλου και της μετέπειτα εξέλιξής του σε μία ασφαλιστική πυραμίδα.
Μια πυραμίδα που πολλοί έβλεπαν και γνώριζαν αλλά την αποθέωναν και την στήριξαν εντός η εκτός της αγοράς για τα δικά τους συμφέροντα. Όταν δε έσκασε …μεταλλάχτηκαν και εμφανίζονται ως τιμητές ή προστάτες των θυμάτων ξεχνώντας τις δικές τους ευθύνες!
